İşyerlerinde, bireyler ve birimler arasında sinerji
bulunmalıdır. ancak bunu her zaman görmek mümkün olmuyor. Bazı
şirketlerde üretim biriminin, zaman zaman kendini fazla
önemsediğini, en azından satış biriminden üstün gördüğünü
duyabilirsiniz. Aynı anda satış biriminin de kendini üstün
gördüğünü, "Ben satamazsam onların üretmesi neye yarar,
depolar dolar taşar, üretimi kısmak zorunda kalırlar" dediğini
işitebilirsiniz. Üretim ve satış birimlerinin bu tavırları
sinerjik değildir.
Acaba bir şirketteki birimleri sandalyenin bacakları gibi
düşünebilir miyiz? Sandalyenin dört bacağından hangisinin
diğerlerinden daha önemli olduğunu söyleyemediğimiz gibi, bir
şirketi oluşturan birimlerden hangisinin diğerlerinden daha
önemli olduğunu da söyleyemeyiz. tek başlarına önemli bir
işlev sergileyemeyecek olan birimler, bir araya gelip sinerjik
bir iletişim oluşturduklarında, büyük bir güce sahip bir
şirket ortaya çıkarabilirler.
Ekip olmak önemli şüphesiz. Ancak ekip olmayı olmazsa olmaz
bir şart kabul etmek, ekip olamayanların ise yaramaz
olduklarını düşünmek, herhalde bir abartı olsa gerek.
Moreno'nun Sosyometrisi'sinde, birlikte çalışan, yaşayan
insanlara, kiminle birlikte çalışmak, yaşamak istedikleri
sorulur. Araştırmalar, karşılıklı olarak birbirlerini seçen
kişilerden oluşan ekiplerde verimin arttığını, hata oranının
düştüğünü göstermektedir. sinerjik etkileşim için, ekip
olabilmek için, çalışanların sosyometrik tercihlerinin
sorulması, bu alanda yeni ufuklar
açabilir.